سفارش تبلیغ
سرور اختصاصی
سرور اختصاصی
خوش رفتاری، دوستی را پایدار می کند . [امام علی علیه السلام]
ارزش نیوز

آنچه در ادامه خواهد آمد، سخنرانی استاد شهید مرتضی مطهری در روز عاشورای 1390 هجری قمری (27 اسفند 1348) است که در جلد دوم کتاب حماسه حسینی نیز موجود است. شهید مطهری پس از این سخنرانی افشاگرانه و پر شور توسط نیروهای ساواک دستگیر شد و مدتی را در زندان تک سلولی به سر برد.

تناسب محتوای ارزشمند این سخنان با شرایط فعلی مردم غزه و تقارن آن با روزهای عزای حسینی، قابل توجه است و می توان الگوی عملی و وظیفه مسلم دینی را در این روزها دریافت.

شور و حرارت سخنان استاد شهید همیشه آنقدر زیاد بوده است که مستمع را ناخودآگاه تا آخرین کلمه سخنرانی مجذوب خود می کرده است اما از این حیث این سخنرانی بین تمام سخنرانی های ایشان از جایگاه دیگری برخوردار است و با این ویژگی شناخته شده و زبان زد است، چنانچه وی در حین سخنرانی، چند بار ناخودآگاه اشک می ریزد و فضا را متأثر می کند:

اگر پیغمبر اسلام زنده می‏بود، امروز چه می‏کرد؟ درباره چه مسئله‏ای‏ می‏اندیشید؟ والله و بالله قسم می‏خورم که پیغمبر اکرم در قبر مقدسش‏ امروز از یهود می‏لرزد. این یک مسئله دو دو تا چهار تاست. اگر کسی نگوید، گناه کرده است، من اگر نگویم و الله مرتکب گناه شده‏ام، هر خطیب و واعظی اگر نگوید، مرتکب گناه شده است. گذشته از جنبه اسلامی، فلسطین چه‏تاریخچه‏ای دارد؟ قضیه فلسطین مربوط به دولتی از دولت های اسلامی هم نیست‏، مربوط به یک ملت است، ملتی که او را به زور از خانه‏اش بیرون‏ کرده‏اند. تاریخچه فلسطین چیست؟

مدعی هستند که در 3 هزار سال پیش 2 نفر از ما، "داود" و "سلیمان" برای‏ مدت موقتی در آنجا سلطنت کرده‏اند. تاریخ را بخوانید، در تمام این‏ مدت 2، 3 هزار ساله، کی بوده است که سرزمین فلسطین به یهود تعلق‏ داشته است؟ کی بوده است که بیشتر سرزمین فلسطین مال ملت یهود باشد.

آیا بیشتر سرزمین فلسطین از آنِ ملت یهود است؟ قبل از اسلام هم مال آنها نبود، بعد از اسلام هم مال آنها نبود. روزی که مسلمین فلسطین را فتح‏ کردند، فلسطین در اختیار مسیحی ها بود، نه در اختیار یهودی ها. اتفاقاً مسیحی‏ها که با مسلمین صلح کردند، یکی از مواردی که در صلحنامه گنجاندند، این بود که شما یهود را در اینجا راه ندهید. گفتند: ما با شما زندگی‏ می‏کنیم ولی با یهود زندگی نمی‏کنیم. چطور شد که یکدفعه نام وطن یهودی به‏ خود گرفت؟ یکی از قضایایی که کارنامه قرن ما را تاریک می‏کند، (این‏ قرنی که به دروغ، نام حقوق بشر، نام آزادی، نام انسانیت بر آن گذاشته‏اند) همین‏ قضیه است. یهودی های دنیا بعد از اینکه از ملت های غیرمسلمان زجر و شکنجه و آزار می‏بینند، (در روسیه، آلمان، و بسیاری از نقاط دنیا)، بزرگانشان می‏نشینند، می‏گویند تا وقتی که ما در اطراف دنیا متفرق هستیم، در هر جا اقلیتی هستیم، سرنوشت ما همین است. ما باید مرکزی را انتخاب کنیم و همه‏مان آنجا جمع شویم، اتباع مذهب یهود آنجا جمع شوند.

اول هم جایی را که فکر نمی‏کنند، فلسطین است، جاهای دیگر را فکر می‏کنند، بعد جنگ بین الملل اول پیش می‏آید، (البته من خلاصه‏اش را عرض می‏کنم، می‏توانید کتابهایی را که در این زمینه نوشته شده است، بخوانید .)

متفقین با عثمانی ها می‏جنگند. من نمی‏خواهم از عثمانی ها دفاع کنم، ولی هر چه بود، حکومت واحدی بود. اگر ظالم هم بود، بالاخره واحد بود. اعراب‏ ساده لوح از حکومت عثمانی به ستوه آمده بودند. تحریک متفقین را پذیرفتند. از داخل، علیه حکومت عثمانی جنگیدند، به وعده اینکه به خود آنها در مقابل عثمانیها استقلال بدهند. انگلیس‏ها به اینها قول قطعی دادند که ما به شما استقلال می‏دهیم، به شرط اینکه به نفع ما با عثمانی ها بجنگید. این بیچاره‏ها جنگیدند. در خلالی که‏ این بدبخت های نادان ناآگاه، داشتند با دولت تا حدودی اسلامی خودشان‏ می‏جنگیدند، انگلستان قول و قرار خودش را با حزب صهیونیسم که تازه‏ تشکیل شده بود، محکم کرد که فلسطین را می‏دهیم به شما در قلب کشورهای‏ اسلامی. جامعه ملل به وجود می‏آید (عدالت را ببینید!) و تصویب می‏کند که در دنیا ملت هایی هستند (مخصوصاً ملتهایی که از عثمانی جدا شده‏اند) که‏ چون رشد ندارند، ما باید بر ایشان سرپرست معین بکنیم تا اینها را اداره‏ بکنند. یعنی در واقع می‏خواستند، ارثیه عثمانیها را تقسیم بکنند. قسمتی‏ از آن را دادند به فرانسه، قسمتی را دادند به انگلستان و... از جمله‏ جاهایی که انگلستان گرفت، فلسطین بود. گفت من قیم و سرپرست شما هستم، رسماً شد کفیل. بعد به صهیونیستها وعده داد (وعده معروف بالفور) که من‏ اینجا را به شما می‏سپارم.

"صهیونیستها"، یعنی یهودیانی که دهها قرن بود که در گوشه‏های دیگر دنیا زندگی می‏کردند و از نژادهای دیگر بودند. من خودم فکر می‏کردم که‏ یهودیان موجود همه از نسل اسرائیلند، حالا می‏بینم تاریخ تشکیک می‏کند، می‏گوید این حرف دروغ است. بسیاری از یهودیها اصلاً از نسل اسرائیل‏ نیستند، جامع مشترکشان فقط مذهب است و بس. حتی نژادشان هم خالص‏ نمانده است.

یهودیانی که در اطراف و اکناف دنیا زندگی می‏کردند، فقط به دلیل اینکه فرنگی ها به اینها زجر داده‏اند و اینها دنبال نقطه‏ای‏ می‏گردند که آنجا جمع شوند و به دلیل اینکه مردم خیانت پیشه‏ای هستند و به دلیل اینکه کتاب مقدسشان به آنها اجازه داده که اگر به سرزمینی‏ رفتید، رحم نباید در شما وجود داشته باشد و از هیچ وسیله‏ای برای پیشبرد هدفتان امتناع نکنید، بعد که انگلستان وسیله مهاجرتشان را فراهم کرد، به‏ این سرزمین مهاجرت کردند و زمین ها را خریدند، در حالی که یهودی بومی در فلسطین بیش از 50 هزار نفر نیست که الآن هم آن بیچاره‏ها در بدبختی‏ فوق العاده‏ای زندگی می‏کنند. یعنی یهودیان اروپایی و آمری